Andrija Penzeš
Upravljanje otpadom u ustanovama obrazovanja

Otpad je nužni proizvod ljudske aktivnosti, a upravljanje otpadom, kao zbir aktivnosti od prikupljanja preko transporta, obrade i uklanjanja, zajedno sa praćenjem i regulacijom, pokazuje se kao dobar pravac odgovora na ove izazove. Pristupi upravljanja otpadom zavise od razvijenosti država, same sredine koja generiše otpad (urbana ili ruralna), vrste otpada (industrijski, biološki…) i tako dalje. Cilj upravljanja otpadom jeste da ublaži, ako ne i da u potpunosti eliminiše negativne efekte.

Format:

100X200

Broj strana:

100

Povez:

Meki

Pismo:

Ćirilica

Godina izdanja:

2019.

Categories: , Tags:

Opis

Upravljanje otpadom postaje sve dominantnija tema u savremenom svetu jer su, kao što ekonomske nauke oduvek uče, resursi ograničeni. Ovaj postulat nikada nije bio tačniji.

Otpad je nužni proizvod ljudske aktivnosti, a upravljanje otpadom, kao zbir aktivnosti od prikupljanja preko transporta, obrade i uklanjanja, zajedno sa praćenjem i regulacijom, pokazuje se kao dobar pravac odgovora na ove izazove. Pristupi upravljanja otpadom zavise od razvijenosti država, same sredine koja generiše otpad (urbana ili ruralna), vrste otpada (industrijski, biološki…) i tako dalje. Cilj upravljanja otpadom jeste da ublaži, ako ne i da u potpunosti eliminiše negativne efekte.

Hijerarhija otpada se odnosi na 3R – reduce, reuse and recycle (redukuj, upotrebi ponovo i recikliraj) čime se određuje strategija upravljanja otpadom u cilju njegovog smanjenja. Redukcija za cilj ima umanjenje potrebe za resursima. Reciklaža je praksa nadoknađivanja resursa sakupljanjem i ponovnom upotrebom otpadnog materijala koji se ponovnom obradom može vratiti u upotrebu.

Ponovna upotreba je termin koji se odnosi na materijale koji su organske prirode i koji se mogu povratiti kroz procese kao što je kompostiranje kako bi se sveli na organsku materiju koja posle može biti upotrebljena drugde. Blagodeti ovakvih praksi su brojne, ali bi njihovo navođenje bilo preširoko za ovu priliku. Za sada, dovoljno je reći da odgovoran odnos prema otpadu postaje ne samo pitanje dobre prakse već i nužnost za opstanak kvaliteta života na koji smo navikli.

Kao i uvek kada se očekuje drugačiji pogled na određeno pitanje, aktivan i progresivan odnos prema tom pitanju ili podizanje svesti o nekom problemu, ustanove obrazovanja i vaspitanja imaju veliku i neprocenjivu ulogu. Uz činjenicu da i same ustanove generišu količine otpada koje nisu zanemarljive, njihova primarna uloga je ipak drugačija. Uspostavljanje procedura upravljanja otpadom u ustanovama obrazovanja i vaspitanja trebalo bi da stvori ekološki održive navike kod mlađe populacije čime bi kao odrasli racionalnije odnosili prema ovom pitanju. Može se pretpostaviti da bi deca u nekoj meri delovala i na svoje roditelje i stariju populaciju da počnu da inkorporiraju dobre navike stečene u školi i kod kuće.

Više informacija o ovom izdanju možete pronaći na sajtu izdavača ovde